HOME | DD
sinlesssin83 — busola...
by-nd
Published: 2008-03-03 17:37:34 +0000 UTC; Views: 264; Favourites: 3; Downloads: 2
Redirect to original
Description
obudził mnie przerażający pisk na maszynie stojącej pewnie tuż obok…
dźwięk tak straszny że każdy uciekłby przed nim nawet w kierunku śmierci…
mnie budząc przywitał leżącego w przepięknej jedwabnej i białej pościeli…
wypuszczałem właśnie ostatnią namiastkę mroku z płuc łapiąc w nie oddech…
gdy z monotonicznej rozmowy przeszedł w regularne bicie oznajmiając me życie…
(…)
otworzyłem oczy spoglądając na zapłakane twarze tak dobrze znanych mi osób…
większość podchodząc do mnie szeptała wybrane w końcu dla mnie imię…
głaskali mnie po siwych włosach i muskali po jeszcze zmarszczonych dłoniach…
mówili jaki to jestem piękny i próbowali wmówić mi że mam oczy proroka…
zaczynałem podziwiać niespotykaną krainę w której wypadło mi się urodzić…
(…)
poznałem w końcu cudowną parę od pierwszego wejrzenia zakochaną w sobie…
wspaniale się rozumieliśmy i tak naprawdę to oni kochali mnie najbardziej…
żałowałem że nie urodzili się przede mną bo mieliśmy tyle sobie do powiedzenia…
byłem aczkolwiek rad z faktu iż przypadła im do gustu moja towarzyszka życia…
wiedziałem już że nie mogłem zasłużyć na cudowniejszych rodziców…
(…)
uczyłem się mozolnie z przedmiotów które nie były moją pasją…
ale wiedziałem że stwórca chciał byśmy w życiu przeszli niejedną szkołę…
więc robiłem co mogłem aby w pełni zasłużyć na obiecaną nam nagrodę…
doceniałem i korzystałem z prawdy iż młodym nauka idzie o niebo lepiej…
zaliczałem coraz to trudniejsze egzaminy marząc o egzystencji w raju…
(…)
minusem długoletniej nauki był chociażby początek mowy innym językiem…
niezrozumiałym dla młodszych ode mnie i niejednokrotnie przedrzeźnianym…
a twórczość moja nie pozwalała mi nawet jeść ku zdziwieniu domowników…
kredkami i papierem przedstawiałem niestworzone a nieraz makabryczne wizje…
najbardziej jednak bali się patrzeć jak wróżę im koniec świata bawiąc się żołnierzykami…
(…)
odchodzić z tego świata nie chciałem więc oznajmiałem to ludzkim płaczem…
machając małymi rączkami i nóżkami chciałem przekazać pielęgniarce…
by powstrzymała doktora przed włożeniem mnie tam do środka…
tam gdzie tak jak mi mówili zwinę się w kłębek stopniowo przestając kopać…
tam gdzie w cieple i cieniu choć tak jak wszyscy i ja zanikając oraz niknąc zniknę…
Related content
Comments: 16
Acha, tylko że są błędy gramatyczne:
dźwięk tak straszny że każdy uciekł by - "uciekłby" pisze się razem;
mnie budząc przywitał leżącego - inwersja: "budząc przywitał mnie leżącego";
byłem aczkolwiek rad z faktu - znów inwersja: "aczkolwiek byłem rad z faktu";
uczyłem się choć mozolnie szczególnie z przedmiotów - "choć" niepotrzebne, wywal, bo wers i tak jest bardzo długi w porównaniu z innymi; no i powtórzenie formantów (tej samej formy gramatycznej) w bezpośrednim sąsiedztwie- trzeba to jakoś zmienić;
więc robiłem co mogłem aby tylko w pełni zasłużyć - "tylko" niepotrzebne, a wers znów za długi;
zaliczałem kolejne co raz to trudniejsze egzaminy - "kolejne" niepotrzebne; "coraz" pisze się razem;
tam gdzie tak jak inni mówili zwinę się - lepiej byłoby: "jak mi mówili" - "inni" niepotrzebni i przeszkadzają tutaj.
Coraz bardziej podobają mi się Twoje teksty, są naprawdę oryginalne i z wyobraźnią.
👍: 0 ⏩: 1
brak mi słów... by okazać wdzięczność... 
zastosowałem wszystkie poprawki...
👍: 0 ⏩: 1
czasami trzeba wrócić by złapać oddech... a do dna zwykłej kropli dociera się po latach...
- tak,czasami poprawia się wiersz oo latach, to prawda. Mam nadzieję jednak, że ten wiersz zostanie szybciej usprawniony dzięki temu, że jest na forum poetyckim. Tu możesz wyciągnąć wnioski z rad innych piszących wiersze ludzi, którzy też dużo czytają.
Pozdrawiam serdecznie i życzę wielu sukcesów!
👍: 0 ⏩: 0
Bardzo dobry tekst. Ciekawy pomysł. Przypomina o względności czasu i jego cykliczności, i kto wie, czy nie odwracalności? - może jeszcze jakiś nastę
Świetny tekst, pobudził moją wyobraźnię.
👍: 0 ⏩: 1
dziękuje... za uznanie dla tekstu który powstał w natchnieniu prze moją mroczną duszę... przez wyobraźnię której służę... której się lakam... i obawiam... choć jest ze mną w snach i na jawach...
czasami lęk ów dochodzi do tego... iż nie wiem... co jest panem... a co rzeczą... nie wiem czy ja kieruję wyobraźnią... czy ona mną steruje...
👍: 0 ⏩: 0
tak myślałam, że to będzie coś w stylu odwróconego wszechświata zdarzeń, jak zaczęłam czytać o pogrzebie 
👍: 0 ⏩: 1
hehe...
👍: 0 ⏩: 1
ale one tam nie umierają... tylko przestają być nazwane imionami
👍: 0 ⏩: 1
widzisz tak to jest z interpretacją...
gdy ktoś się rodzi... daje się mu imie...
myślałem że odebranie imienia oznacza śmierć...
ale skoro tak... to fajny tekst...
👍: 0 ⏩: 1
👍: 0 ⏩: 1
chodź jednym słowem tudzież trzema... "strach się bać" ... czesem nawet własnych myśli...
ps. odpisałaś mi na swoim głównym koncie (alejka - parent)... hehe... ale nie zdąrzyłem zerknąć co tam było...
👍: 0 ⏩: 0
👍: 0 ⏩: 0
1